Θεμέλιος λίθος της ψυχοθεραπείας είναι η επιθυμία για αλλαγή. H αλλαγή που προκύπτει από την καλύτερη γνώση του εαυτού μου και όχι η αλλαγή που προκύπτει επειδή κάποιος ειδικός μου το είπε ή μου το επέβαλε σαν φάρμακο που με μαγικό τρόπο δίνει λύση στα προβλήματά μου. Είναι λοιπόν κορυφαίας σημασίας το πως βλέπω εγώ τον εαυτό μου, τις σχέσεις μου με τους άλλους , την προσωπική και επαγγελματική μου ζωή, πώς αποφασίζω και πώς ονειρεύομαι το μέλλον. Η απόφαση του πως θέλω να ζήσω σε μεγάλο βαθμό πρέπει να βασίζεται στην ξεκάθαρη εικόνα που έχω για τον εαυτό μου, μια εικόνα που διαμορφώνεται στα πρώτα χρόνια της ζωής μας. Η σχέση με τους γονείς μας και το πως αυτοί μας βλέπουν ως παιδιά είναι αποφασιστικής σημασίας για το μέλλον μας. Εάν ένας γονιός έχει αγωνία για το παιδί του, αυτό εκδηλώνεται στον τρόπο που του μιλάει, το κοιτάει, το αγκαλιάζει. Το παιδί αυτή την αγωνία τη μεταφράζει : «δεν είμαι ικανό» ή ακόμη χειρότερα «κινδυνεύω». Αυτό πλήττει την αυτοπεποίθηση του παιδιού και δύσκολα αλλάζει στην πορεία της ζωής του. Φανταστείτε έναν ενήλικο που φοβάται να κάνει το επόμενο επαγγελματικό βήμα γιατί φοβάται την αποτυχία και δεν μπορεί να κατανοήσει τι είναι αυτό που τον κρατά στο να εξελιχθεί. Μέσω της ψυχοθεραπείας κατανοώντας το παρελθόν αποκτώ ξεκάθαρη εικόνα για το παρόν και τον εαυτό μου, αυτού που θέλω να είμαι και του τρόπου που θέλω να ζω. Αυτά μπορούν να επιτευχθούν μέσω της ψυχοθεραπείας αφού η ψυχή μας θέλει άσκηση όπως ακριβώς και το σώμα μας. Σωματική και ψυχική υγεία επιτυγχάνεται με δουλεία και φροντίδα. Εύχομαι όλοι κάποια στιγμή στη ζωή τους να αποφασίσουν να γευτούν το δώρο της ψυχοθεραπείας και όσα αυτή έχει να τους προσφέρει.
